O an,
Çiçek arıyla kavuşur,
Arı, özünü bal eyler.
Yağmur toprağa düşer,
Toprak tohumu yeşertir.
Güneş ayı karşılar,
Ay yıldızlara göz kırpar.
Bebek doğar,
Büyür,
İnsan kendiliği ile buluşur.
Sessizlik dile gelir,
Tarifsiz, mucizevi, yepyeni başlangıçlarla,
Yaratım başlar.

 

NOKTALAR…

HAYATIN ANLAMI SİZİN KADER DEDİĞİNİZ KABULLERİNİZ İLE ANLATILAMAYACAK KADAR GENİŞ, YOĞUN VE DOLUDUR. HAYAT, DÜNYA PENCERESİNDEN AÇILDIĞINIZ, GÖREBİLDİĞİNİZ, UZANABİLDİĞİNİZ KADAR GENİŞ VE FARKINDALIKLI YAŞANIR.

BAKTIĞINIZ HER NOKTA SİZDE NASIL HAYAT BULUR VE KENDİNİ İFADE EDER? NOKTAYI NOKTA OLARAK MI GÖRÜRSÜNÜZ, KOSKOCA BİR ALFABE Mİ ? YOKSA HEPSİNİN KULLANILDIĞI, MANALARIN YÜKLENDİĞİ, OLAYLARIN YAŞANDIĞI BİR ROMAN OLARAK MI?

NOKTADAN YOLA ÇIKARAK ROMANA ULAŞMAK, ROMANI YAŞAMAK, ANLAMAK, HAYATI YAŞAMAK VE ANLAMAK İLE EŞDEĞERDİR. HAYAT NOKTA İLE BAŞLAR, NOKTA İLE SON BULUR. ARADAKİLER SİZİN YAZDIKLARINIZDIR, İSTER ŞİİR YAZARSINIZ, İSTER ROMAN YA DA TAMAMEN BOŞ BIRAKARAK İKİ NOKTA ARASI SADECE BOŞLUK KALIRSINIZ. SEÇİMLER SİZLERİNDİR CANLARIMIZ.

NOKTALARINIZIN ÖYKÜLERİ, ŞİİRLERİ, ROMANLARINI OKUMAK İSTERİZ. SİZ DE BURAYA VARDIĞINIZDA YAZDIKLARINIZI OKUMAK İSTEYECEKSİNİZDİR ELBET :)

SEVGİLERİMİZLE NOKTA NOKTALARIMIZ…

Geçmişten 5.8.2012 tarihinden Hayata Dair bir anı… :)